„M. Tak.
P. Panie majorze, jedno wydaje mi się w tym wszystkim szczególnie interesujące. Mówił pan poprzednio z dużym naciskiem o segregacji rasowej w Afryce Południowej. Jak to więc możliwe, że Moise Czombe, który ze względu na swoje znamiona czy kolor skóry sam jest przecież czarny...
M. Kruczoczarny!
P. ...tak, kruczoczarny; że wystarczyło z jego strony — jeśli tak można powiedzieć — wyciągnąć tylko rękę w kierunku Unii PołudniowoAfrykańskiej, ażeby znaleźć tam sprzymierzeńców
M. Tak, wynikało to stąd, że już poprzednio w jego oddziałach w Katandze służyli ochotnicy południowoafrykańscy, między innymi późniejszy podporucznik Puren. Poza tym ojciec jego miał kontakty handlowe z Afryką Południową, a on sam również nie był do niej wrogo usposobiony. Myślę, iż z tego można wnioskować, że nie znajdował się on bynajmniej na stopie wojennej z Afryką Południową.
P. No tak, a więc kolor skóry odgrywał w tym przypadku drugorzędną rolę.
M. W przypadku Czombego na pewno.
P. Decydujące były powiązania handlowe 16
M. Oczywiście.
P. No, więc dobrze. Pozostawmy teraz na boku wszystkie pośrednie etapy i przejdźmy po prostu do momentu, gdy znalazł się pan już na ziemi kongijskiej...“(14)