„mógł żądać nieczyste myśli i intymne zwierzenia. Czomu tak mało delikatności, czemu tak wiele nieukrytej brutalności w tych listach Dla konsula była to kałuża, w którą się zanurzał; ckstancerka musiała mieć nawet niezwykłe powody do znoszenia lekkomyślności męża, — nie zatykając sobie nosa. Były tam listy z Indyj i innych krajów, pobtyka, orgje egipskie, sprzeczki osobiste z a stracją, prywatny handel wątpliwemi towarami, zakup tytułu lorda, dostawy do wojska — wszystko — jedno przez drugie, a wszędzie natrętny, zły odór.
Pani Rubenowa obserwowała swego męża w milczeniu. Listy stawały się coraz krótsze a krótsze, rzekłbyś, — autor listów nie miał już dłużej pełnego zaufania do żony, albo znalazł inną powiernicę; ostatnie listy zawierały wzmianki o powrocie łady do tańców, o podróży do Szkocji z jakimś ciemnego pochodzenia dyrektorem tanebudy. Lady, zdawało się, przeczyła temu, lecz następny list męża trwał w oskarżeniu i kończył się zerwaniem. Dwa ostatnie listy były wreszcie decydujące. Koniec!
Pani Rubenowa rozumiała, że zainteresowanie konsula ochładzało się w miarę, jak zbliżał się ku końcowi. Nie przedstawiało to już nic dla niego, natomiast, zdawałoby się, właśnie coś dla niej.“(16)