„Dom kultury
śród różnorodnych osobliwości Gdańska jest i ta dwa ratusze — Ratusz Staromiejski, wcale nie najstarszy, tylko zbudowany w wiekowej, niegdyś autonomicznej dzielnicy Gdańska po dziś dzień zwanej Starym Miastem, oraz Ratusz Głównomiejski wznoszący się wobecnym centrum zabytkowego Gdańska popularnie określanym mianem Starówki, choć historycznie rzecz biorąc i zgodnie z urbanistycznym nazewnictwem — stanowiącym dzielnicą Główne Miasto.
. W Ratuszu Głównomiejskim urzędowali burmistrzowie, zbierała się Ława, obradowała Rada, zapadały najważniejsze dla całego miasta decyzje, określano prawa i obowiązki obywateli, nadawano przywileje, wydawano wyroki, debatowano i pertraktowano w sprawach polityki i gospodarki, żeglugi i rzemiosła, handlu i sztuki, życia i śmierci. W podziemiach trzymano więźniów, na piętrach przyjmowano interesantów, pieczętowano transakcje, składano akta w archiwum, zgarniano złoto do skarbca, podejmowano posłów i goszczono królów. Na wieży odmierzano cza1!, w myśl refleksyjnej maksymy jaśniejącej na słonecznym zegarze Umbra sunt dias nos tri — Cieniem są dni nasze. Zegar wykonał Aleksander Glaserus według własnoręcznego projektu z kolorowymi znakami zodiaku i złotą datą 1588. Rysunek w archiwum i zegar na wieży przetrwały do dziś.“(15)